|
◄
لباس های مرسوم در شهمیرزاد :
در گذشته های نه چندان دور
حالت خودگردانی و خودکفایی در اغلب روستاهای کشور در زمینه
های مختلف برقرار بود ، با تغییراتی که در دهه 1340 بوجود
آمد ، این وضعیت تغییر یافت . شهمیرزاد نیز چنین وضعیتی را
دارا بوده و خودکفایی در زمینه های گوناگون از جمله مواد
غذایی ، دامی و تهیه البسه و پوشاک و بافتن پارچه های مورد
احتیاج از ویژگی های این شهر بود را از دست داد .
وقتی که هنوز پارچه های
ارزان قیمت کارخانه ای و بازار وجود نداشت ، شهمیرزادیها
خودشان پارچه می بافتند و در خیلی از خانه ها دستگاه های
پارچه بافی و از جمله کرباس بافی داشتند . در آن زمان نخ
ابریشمی بازرگانان از مازندران و پارچه های ابریشمی می
بافتند . بعضی از این کارگاه ها از 30 الی 35 سال پیش دایر
بوده است . به تدریج و با هجوم محصولات متنوع کارخانجات
نساجی جدید که هم آسانتر و هم ارزانتر بدست می آمد ، پارچه
های دست باف شهمیرزاد جای خود را برای رقیب نیرومند تازه
وارد خالی کردند ، گاه و به ندرت در بعضی خانه ها پیرزنانی
که کار دیگری از دستشان بر نمی آمد ، دستگاهی را نفس نفس
زنان می چرخاندند تا این که رفته رفته این پیرزنان نیز از
نفس افتادند کارگاهشان نیز از چرخش ایستاد .
در گذشته بافندگی بر عهده
زنان و دختران بوده است و این بافته ها هیچ وقت جنبه کالای
تجارتی نداشت ، به ندرت برای فروش به بازار عرضه می شد و
تنها جهت رفع نیاز خانواده تهیه می گردید .
... تعدادی
از لباس های مرسوم در شهمیرزاد به شرح زیر بوده اند :
الجه
قرقری شلوار ( شلیته )
مخمل کت
کلاه تیرمه یراق
کجین چارقت
حری و زری
تافته
تومّون سیاه حاج علی اکبری
|
بازگشت
به ابتدای مطلب 