ارتباط لهجه شهمیرزادی با گویش طبری دانست ، زیرا همانگونه که در بخش تاریخچه شهمیرزاد گفته شد ، شهمیرزاد و آسوران و مناطق اطراف آن جزء ناحیه جبال طبرستان بوده است ، به ویژه در دوران حکومت سادات میرعمادالدین هزارجریبی ، سلطه و حکومت آنان بر این نواحی گسترده شده بود و نکته دیگر آنکه امروزه اهالی چاشم ، پرور ، فینسک ، کولیم ، کاورد ، هیکو ، شلی ، ملاده که زمانی جزیی از آسوران رستاق محسوب می شده اند ، هنوز هم با لهجه طبری تکلم می کنند .

فاصله روستای چاشم با شهمیرزاد 18 کیلومتر است و اهالی این روستا همان گونه که اشاره شد ، طبری تکلم می کنند در حالی که استاد ستوده در مطالب خود از روستاهای پاجی و میانه با فاصله ده فرسنگ ( 60 کیلومتر ) با شهمیرزاد به عنوان جنوبی ترین نواحی طبرستان یاد می کند ، که به گویش طبری صحبت می کنند .

بنابراین در فاصله های بسیار نزدیک با شهمیرزاد هنوز هم لهجه طبری دارند و بر این اساس می توان استناد کرد مردم شهمیرزاد در گذشته با لهجه طبری تکلم می کرده اند و بعدها با متلاشی شدن حکومت در طبرستان و به خصوص جبال آن، در دوران معاصر با انتخاب تهران به عنوان پایتخت ( با روی کار آمدن قاجاریه ) و ارتباط تهران با سمنان و نابود شدن سیستم ارتباطی اقتصادی و تجاری شهمیرزاد و طبرستان و سمنان تا جنوب کشور و ارتباط بیشتر مردم شهمیرزاد با سمنان، واژه های جدید سمنانی وارد گویش شهمیرزادی شده است، به این ترتیب اصالت اولیه آن از دست رفته و به شکل امروزی خود درآمده و شاید هم بین زبانهای سمنانی و شهمیرزادی و طبری قرابت هایی وجود داشته است. چنانکه مقدسی در احسن التقاسیم می نویسد: زبان طبری با کومسی و گرگانی نزدیک بوده و همدیگر را به خوبی می فهمیدند، مگر تبری ها ( که ) اندکی شتابزدگی داشتند و به تندی سخن می گفته اند، لنگر زبان ایشان که امروزه نیز ادامه دارد واژه (هاده) و (هاکن) بود که به شیرینی آن می افزود و .. استاد محمدتقی بهار در کتاب سبک شناسی جلد 2 می نویسند: استعمال پیشاوند (ها) بر افعال مکرر مثل (هاگیر) و (هاده) و غیره واین معنی مربوط به لهجه جنوب طبرستان و مردم سمنان و شاهرود و قومس قدیم بوده است، و نیز مانند اسکندرنامه پیشاوند (ها) بر سر افعال می آورند چون (هاگیرم) و (هاگرفت) و غیره و این یادگار لهجه محلی رازی است که در پهلوی شمال و ولایات اطراف ری و شهمیرزاد و سنگسر معمول بوده و می باشد.

...

این نوع اظهار نظرها و مطالب نویسندگان و بزرگان علم و ادب و فرهنگ این سرزمین می تواند ما را به شناخت بیشتر گویش شهمیرزادی راهنمایی کند.

به هر حال در این زمینه متخصصین فن و علاقه مندان باید تحقیقات بیشتری کرده و حاصل کار خود را ارائه نمایند.